Þannig hljómar hið heilaga orð!
Alveg er það merkilegt með fólk, svona almennt séð að það virðist hafa svo miklar skoðanir fyrir mann. Og ef maður bara gerir eins og manni er sagt þá er maður góður.
Ég hef nefnilega verið að stúdera þetta mál pínku smá, kannski ekki vísindalega og ekki endilega frá mörgum sjónarhornum, bara svona tekið eitt og eitt atriði í akkúrat þessu samhengi og niðurstaðan er einmitt þessi.
Til að vera í svokölluðu normi samfélagsins og stórfjölskyldunnar, þá þarftu að vera fullkominn, og ekki bara þú, heldur líka börnin þín. Og ef maður nú setur upp leikritið sitt og það er alltaf allt gott að frétta og þú hefur nóg að bíta og brenna og gerir öllum til hæfis þá ertu í lagi. Það bara gengur ekki upp að standa með sínum skoðunum og lífsspeki, því hún er bara einfaldlega ekki að ganga upp fyrir þá sem þú átt að lifa lífinu fyrir, því guð hjálpi þér ef þú ætlar að lifa lífinu þínu fyrir þig!!!!! Það gengur einfaldlega ekki upp!!!
Fólk talar og talar og þykist vera með áhyggjur af hinum og þessum af því að það er að gera eitthvað sem er ekki alveg inni í þessari venjulegu andskotans samfélagshegðun, og ef hinir og þessir eru nú bara kannski að gera það sem þeir vilja eða geta í allskonar aðstæðum, jafnvel hafa bara gaman af því að vera til, gera eitthvað nýtt og spennandi, nú eða fara fótum troðnar slóðir, misgáfaðar, hvað þá með það!!! Hverjum er ekki fokking sama hvað Pétur eða Páll eru að gera!!!! Já mér er bara orðið svolítið heitt í hamsi. Er þetta sama fólk að gera það sem öðrum finnst að þeir ættu frekar að gera? Held ekki sko.
En ég er orðin nokkuð viss um það að þetta fólk þjáist af minnimáttarkennd. Getur ekki horfst í augu við sjálft sig og viðurkennt að heimurinn er ekki fullkominn, hvernig sem á það er litið. Það er nokkuð líkt með t.d. jörðinni og fólkinu sem á henni býr, það gerast hlutir, góðir og slæmir. Hver vill jarðskálfta og eldgos eða flóð??? Enginn, en það gerist samt. Á maður þá bara að láta sem það hafi ekki orðið jarðskjálftar og flóð? Fer þá bara vandamálið af því að við stingum höfðinu í sandinn? Nú eða snjóinn núna, frystum bara vandamálið út í það óendanlega. Þar er aldeilis komin lausn. Jafnvel ef við veikjumst, látum þá bara eins og við séum ekki veik, þá hljótum við bara alltaf að vera heilbrigð.
Er fólk fífl? Já ég er alveg farin að halda það. Setjum okkur í spor einhvers með mikla minnimáttakennd gagnvart því hvað öðrum finnst um það. Og by the way, þessi manneskja er með fullt af fólki í kringum sig sem er mjög duglegt að hneykslast á öðrum og sjá flísina í augum náungans en ekki plankann í sínu auga.
Við skulum kíkja í heimsókn
Minnimáttarkenndin kemur í kaffi til ''fullkomna'' fólksins og hún er spurð hvað sé að frétta??? Jújú allt bara svona líka fínt. Nóg að gera, og allt í lukkunnar velstandi hjá mér sko, það er bara fólkið í kringum mig sem er að gera allt rangt og er mér til skammar
Og meðan hún er að segja þetta þá hugsar hún: Æi hvað ég á bágt
Núnú segir ''fullkomna fólkið'' hræðilegt fyrir þig, hvernig getur ófullkomna fólkið farið svona illa með þig, segðu okkur nú alla sorgarsöguna og við skulum svo hjálpa þér að vorkenna þér
Og ''fullkomna fólkið hugsar á meðan það segir þetta: Glæsilegt, gott að geta hneykslast á öðrum þá þurfum við ekki að horfa í eigin skít
Og svona gengur þetta kaffisamsæti, allir sammála því að hinir séu að gera rangt og þeir líði fyrir það. Og hvað allt væri nú miklu betra ef ófullkomna fólkið myndi bara gera það sem ÞAU vildu, þá yrði allt gott.
Er þessi vandi bara annarra vandi og við nennum ekki að taka þátt í því og þess vegna látum við eins og það sé ekki til. Erum við stöðugt að spyrja okkur um það, hvernig hitt og þetta lítur út frá okkar sjónarhorni og hvað fólki skyldi nú finnast um þetta, þvílík skömm fyrir okkur!!!! Halló, berið bara ábyrgð á ykkur, þeir sem eru fljótir að dæma aðra eru í rauninni að dæma sjálfa sig. Venjulegt fólk, sem á venjulegt líf, skiptir ekki máli hvort það á mikla peninga eða ''merkilega'' fjölskyldu, eða litla peninga og ''ómerkilega fjölskyldu'' við skiptum öll máli, enginn er svo fullkominn að það sé ekki hægt að finna mein neins staðar. Það er margt líkt með kúk og skít. Fallegur pakki er ekki endilega merki um fallegt innihald, alveg eins og klaufalega pakkaður getur innihaldið gersemar(ekki talið í peningum endilega) umbúðirnar segja ekki allt. En fólk getur verið svo skrítið, ef það lítur vel út að utan, þá er bara allt í lukkunnar velstandi. Er það ekki. Humm......tja þetta lítur svo vel út, á nokkuð að vera að gramsa í innvolsinu? Er það ekki bara auka atriði. Nú ef eitthvað lítur illa út, þá er engin hemja að vera eitthvað að pæla meira í því, nema auðvitað að þetta lítur illa út fyrir greyjið fórnarlambið sem lendir í þessu án þess að gera neitt rangt sjálft.
Fröken ''minnimáttarkennd'' og ungfrú ''fullkomin'', farið bara að taka til í ykkar eigin garði, það er alveg nóg af illgresi þar. Annarra manna garðar er ekki ykkar. Það er í lagi að hjálpa til, en það er óþarfi að slíta upp blómin hjá þeim þótt þið hafið gleymt að sá öðru en arfa hjá ykkur. Arfi vex vel og er fallega grænn, en hann drepur allt annað. Það er ekkert líf undir þessum arfa. Æ hvernig læt ég....jújú það eru ormar þarna undir þessum arfa sem hjálpa honum að vaxa hraðar og dafna.
Tökum gleðina aðeins inn, þetta er svo sótsvart allt saman. Gleðjumst svolítið saman, það ert til fullt af hlutum sem hægt er að vera þakklátur fyrir. Fólk á líka sínar gleðistundir, kemur ''minnimáttarkennd og ''fullkomin'' til að fagna með þér? Já kannski, ef það kemur til með að líta vel út fyrir þau, þá gera þau það að sjálfsögðu, en hverjum er ekki sama hvort þú hafir yfir einhverju að gleðjast? Kemur kannski ''öfund'' í heimsókn, bara svona til að athuga hvort hún gæti hagnast á því?
Nei ég skil ekki fólk, ég er hér að reyna að fatta eitthvað og hef komist að því að það skiptir ekki máli hvað þú gerir, ef þú gerir ekki eins og ég vil þá ertu úti í kuldanum. Mestu skiptir að gera bara það sem maður vill eða þarf í það og það skiptið, lífið mitt er lífið mitt. Ég hef ekki hugmynd um hvað ég lifi lengi og ég ætla ekki að bíða bara eftir lífinu, ég lifi núna! Ég ætla heldur ekki að lifa eftir væntingum annarra. So be it, ég er öðrum ekki þóknanleg
Leiðinlegt fyrir ykkur en svona er þetta bara. Og þegar ég er dauð, verið þið þá ekkert að segja hvað ég var frábær og yndisleg manneskja, segið bara eins og ykkur fannst þegar ég var lifandi. Það er líka þannig, að merkilegt fólk verður ekki metið að verðleikum fyrr en það er dautt.
Og nú eruð þið að pæla í þessum orðum ''merkilegt fólk'' hvað þykist hún eiginlega vera?! Sko!!! Stax tilbúin til að taka eitthvað sem ekki er alveg í norminu og hneykslast smá
Jú, ég er stórmerkileg manneskja, ég er í eðli mínu glöð og vil öllum vel. Ég hlakka ekki yfir óförum annarra, ég hata engan, en elska marga og er svo heppin að hafa gott fólk í kringum mig. Ég skipti máli, en aðal atriðið er það að finna það hjá sjálfum sér að það er gaman að vera til, það er gott að vera ég
Það þarf reyndar sterk bein til að vera ég, en þetta er einmitt ég. Ég er frábær. Það skiptir ekki máli hvað öðrum finnst. En það er svo ríkt í fólki að segja: Ef ég væri hún, þá myndi ég....... sko það bara veit enginn hvernig það er að vera annar en hann er. Þetta er ekki flókið dæmi. Horfið í spegil og spyrjið hvort þið séuð á flótta undan manneskjunni sem þið horfist í augu við??? Er það kannski málið?
Er annað fólk að lifa sínu lífi eftir ykkar höfði??? Í alvöru?? Enginn??? Hvað er að? Hvers vegna hlustar fólk ekki?? Eru þið ekki hneyksluð?? Af hverju gerir fólk ekki eins og því er sagt?
En jæja, þá hef ég hellt úr mér hellings gremju og taki þeir til sín sem eiga. Vonandi hafið þið lært eitthvað af þessari speki minni, nú ef ekki þá óska ég ykkurt til hamingju með að vera læs. Ef ég hef sært ykkur með þessum skrifum mínum og látið ykkur líta illa út í augum annarra þá get boðið ykkur tissjú
